Καλοπιάνοντας τα 31..


Προ ημερών σαν παιδί του Αυγούστου υποδέχτηκα τα 31.. τα οποία δεν με βρήκαν και στις καλύτερες ημέρες! Σημασία έχει ότι με βρήκαν ζωντανή να παλεύω όσο καλύτερα μπορώ κι όλα τα υπόλοιπα ξεπερνιούνται. Όπως λέω με το αγαπημένο μου συνεταιράκι, αυτό το γκαντεμοσύννεφο έχει κάτσει από πάνω μας.. Φύσα φύσα θα φύγει κάποια στιγμή! 

Μία εβδομάδα νωρίτερα ήταν να κάνω την είσοδό μου στον κόσμο(και όχι στις 28) αλλά την παίδεψα την μανούλα μου και δεν βγήκα λιονταρίνα, μοναχά τον ωροσκόπο πήρα. Τι σχέση έχουν τα ζώδια; Κουβέντα να γίνεται! Ένα όμως zodiac bullying το έχω υποστεί γιατί είναι να μη σου βγει το όνομα, κι όσοι ανήκουμε στον αστερισμό του παρθένου βιώνουμε έναν ρατσισμό γερό! Σε σημείο που να σου βάζουν τοίχο (οι γυναίκες πάντα). Κλασική ατάκα όταν με γνωρίζουν καλύτερα "δεν θυμίζεις και πολύ παρθένο πάντως". Αυτό που κολλάμε σε 1-2 αρνητικά χαρακτηριστικά και δεν θέλουμε να γνωρίσουμε ό,τι καλό έχει μέσα του ο άλλος ποτέ δεν το κατάλαβα.


Το τέλος του καλοκαιριού είναι πάντα έντονο σε συναισθήματα. Είναι ακόμα φρέσκες οι εμπειρίες του καλοκαιριού, ύστερα αρχίζει πάλι ο αγώνας και η προσπάθεια να βάλεις ισορροπίες και προτεραιότητες. Έτσι το τέλος του Αυγούστου με βρήκε ανάμεσα σε αιτήσεις για δουλειές, για επιπλέον σπουδές, σε δημιουργικό οίστρο με το περιοδικό μας και σε εναλλαγές διάθεσης! Από την μία τρελό γέλιο, αστεία, πειράγματα και αυτοσαρκασμός, από την άλλη μελαγχολία για όλα αυτά που καθυστερούν και άγχος. Όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπώ αλλά παράλληλα και έντονες στερήσεις για όλους μας. Ήταν όμως ένα όμορφο καλοκαίρι, χωρίς νοσοκομεία, γι'αυτόν και για πολλούς ακόμα προσωπικούς λόγους δεν γκρινιάζω και νιώθω ευγνωμοσύνη.





Την ημέρα των γενεθλίων, ειδικά τα τελευταία χρόνια που έχω γνωρίσει αρκετούς ανθρώπους μέσα από το blogging ,όπως και μέσα από άλλους χώρους, την απολαμβάνω διαβάζοντας ξεχωριστές ευχές που ελπίζω να πιάσουν τόπο!! Ειδικά στα προσωπικά μηνύματα είχα το χαμόγελο εκείνο το χαζό που έχουμε τον πρώτο καιρό οι ερωτευμένοι..ε κάπως έτσι! Από την πλευρά μου όταν εύχομαι σε φίλους και γνωστούς θέλω να επιστρατεύω όλη την θετική μου ενέργεια, γι'αυτό αποφεύγω να μιλάω και να γράφω όταν είμαι στις μαύρες μου. Έτσι μου έμεινε αργά το βράδυ μέχρι και σήμερα,που λαμβάνω μηνύματα από όσους έλειπαν, μια γλυκιά γεύση! Και άρχισα από νωρίς να καλοπιάνω τα 31.. το νου σας ρεμάλια, τους είπα!! Γέλασα πολύ με σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα, του τύπου είσαι μικρούλα ακόμα.. Δεν μετράω την ηλικία! Είναι αυτά που βιώνουμε, αυτά που ονειρευόμαστε και πως αντιλαμβανόμαστε ο καθένας μας ξεχωριστά την ουσία και το ότι δεν θα ζήσουμε αιώνια για να τα αφήνουμε όλα στην τύχη τους! 




Δεν θα ευχηθώ από τώρα Καλό Φθινόπωρο μιας και "ξεκινάει" μετά τις 21 Σεπτεμβρίου, θα ευχηθώ καλό κουράγιο για όλα αυτά που ερχόμαστε αντιμέτωποι και να έχουμε την δύναμη να χαιρόμαστε στις πιο βαθιές μας χαρές!  

Σας χαιρετώ με τα λατρεμένα χεράκια του ανιψιού μας..γιατί δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τα χέρια ενός παιδιού που αγγίζουν τις απλές έννοιες της ζωής!






















Μικροί δραπέτες του χρόνου




Μικροί δραπέτες του χρόνου,
ταξιδεύουμε χωρίς να μας νοιάζει που θα φτάσουμε.
Δεν ρωτάμε πια, 
μας αρκεί που είμαστε μαζί.


Ҟ





Είπανε δεν είναι λάθος
τη ζωή να ζεις με πάθος
και γι' αυτό σωθήκανε









Keep a 5 year journal: August 2016 part 2

Και συνεχίζουμε ακάθεκτοι το αγαπημένο μας project..






12. Ένα λουλούδι 


Αυτό το υπέροχο λουλούδι που ξεφυτρώνει παντού όχι
μόνο στην Πάρο αλλά σε πολλά μέρη της Ελλάδας μας.







13. Ένα φαγητό

Το τελευταίο πρωινό στο ξενοδοχείο..












14. Ένα ποτό


Υπάρχει κάτι πιο δροσιστικό από την γρανίτα φράουλα στην θάλασσα;;













15. Μια γιορτή



Παναγία η Εκατονταπυλιανή, Πάρος.











16. Ένα χρώμα



Αυτό το μαγικό γαλαζοπράσινο του Ιονίου..









17. Μια παράσταση


Αριστοφανιάδα στο Ηρώδειο, από την Ομάδα Ιδέα, για την οποία είχα γράψει εδώ ένα άρθρο.






18. Μια συναυλία


Athens Release Festival 2016, με τους εξαιρετικούς Afformance να ανοίγουν την μέρα για να ακολουθήσουν γνωστά ξένα συγκροτήματα.






19. Ένα ποίημα



Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ (1806-1861)

XLIII
Πώς σ' αγαπώ; Άσε με να μετρήσω τρόπους.
Σε αγαπώ στο βάθος και στο πλάτος και στο ύψος
Που η ψυχή μου μπορεί να κατακτήσει, όταν νιώθει αμήχανη
Για τους σκοπούς της ύπαρξης και της γοητείας της ιδεατής.
Σε αγαπώ στο επίπεδο της καθημερινής
Της πλέον ήρεμης ανάγκης, στο φως του ήλιου και του κεριού.
Σε αγαπώ ελεύθερα, όπως όταν οι άνθρωποι αγωνίζονται για τη νίκη του καλού
Σε αγαπώ αγνά, όπως όταν γυρίζουν από προσευχή.
Σε αγαπώ με ένα πάθος που έβαλα σε χρήση
Μες στις παλιές μου λύπες και με μια πίστη
από την ηλικία μου την παιδική.
Σε αγαπώ με μιαν αγάπη που φαινόταν πως θα χάσω
Με τους χαμένους μου άγιους - Σε αγαπώ με την αναπνοή,
Με τα χαμόγελα και τα δάκρυα όλης της ζωής μου! Κι αν ο Θεός θελήσει,
Μετά τον θάνατο θα σ' αγαπώ ακόμα πιο πολύ
(Μτφ.: Χρίστος Γούδης)


Πάρος: ένα απρόσμενο ταξίδι




Μετά την Ζάκυνθο, ευχαριστημένη που κατάφερα έστω και πέντε μέρες να πάω κάπου, άρχισα να συνηθίζω στην ιδέα της άδειας Αθήνας όταν ήρθε η έκπληξη-δώρο από τον Κ. με προορισμό το αγαπημένο του νησί, την Πάρο! Για έκτη μου φορά και κοινή μας τρίτη, πήγαμε στο νησί που δεν βαριέσαι ποτέ.. Tρεις μέρες και κάτι που τις ένιωσα σαν διπλάσιες, τόσο γεμάτες ήταν. 



Προλάβαμε και φύγαμε μία μέρα πριν χαλάσει ο καιρός και βγει απαγορευτικό.. Για δυο μέρες κολυμπήσαμε σε γαλήνια νερά. Τα βράδια ξεπαγιάζαμε, χειμωνιάτικες νύχτες μέσα στον Αύγουστο..μια ακόμα εμπειρία! Τα κύματα δεν μας επέτρεψαν να πάμε στην αγαπημένη μας παραλία το Μοναστήρι, μιας και μπορούσαμε να πάμε μόνο με καραβάκι λόγω έλλειψης αυτοκινήτου. Έτσι όμως γνωρίσαμε μία νέα παραλία που είχα την τύχη στο τελειώμά της να την χαρούμε σχεδόν σαν ιδιωτική! Την μικρή Σάντα Μαρία. Και βεβαίως την Χρυσή Ακτή, που είναι όντως χρυσή αν αποκαλύψω το κόστος για τις ξαπλώστρες. Αλλά καλύτερα να μην γκρινιάξω τώρα για το πως καταντήσαμε, να θέλεις μια περιουσία παντού για να κάνεις ένα αξιοπρεπές μπάνιο στην θάλασσα!!



Περπατήσαμε πολύ περισσότερο αυτή τη φορά στα σοκάκια του παραδοσιακού οικισμού της Παροικιάς, κάτι που δεν είχα κάνει μέχρι τώρα και αναρωτιόμουν γιατί! Ανακαλύψαμε ομορφιές που προηγουμένως δεν είχαμε δει. Η Παροικιά σε κερδίζει την ημέρα και η Νάουσα το βράδυ..ξεκάθαρα!

Το ξενοδοχείο που μέναμε για δεύτερη φορά, το αγαπημένο μας Marinero, μικρό αλλά θαυματουργό! Γραφικό, με φοβερή διακοσμητική άποψη, ζεστή αύρα και φιλικούς ανθρώπους! Ανανεωμένο και υπέροχο!




Κάναμε μια καταπληκτική διαδρομή μέχρι το κέντρο της Νάουσας, όπου γέμιζε το μάτι σου ομορφιά.. Τα βράδια γινόταν το αδιαχώρητο, κόσμος πολύς και έπρεπε να έχεις τεράστια υπομονή περιμένοντας το φαγητό σου.. Επειδή ήμασταν από τους πιο ευγενικούς και με κατανόηση, οι σερβιτόροι μόνο που δεν μας αγκάλιαζαν!




Η επιστροφή, για εμένα δραματική.. Δεν μπορώ τα μποφόρ σε ταξίδι και ενώ επιστρέφω πάντα με καράβι που δεν κουνάει αυτή τη φορά έζησα ακόμα μια εμπειρία. Με το highspeed που γέρνει νομίζοντας ότι θα αναποδογυρίσει προκαλώντας μου φόβο! Ο Κ. βέβαια που του αρέσουν αυτά γέλαγε όταν με έβλεπε κάτασπρη! Η καλύτερη στιγμή όμως στο ταξίδι αυτό, όταν βλέπαμε την εντυπωσιακή εμφάνιση του Πετρούνια στους Ολυμπιακούς στο Ρίο. Όταν τελείωσε την εμφάνισή του λες και ήμασταν συνεννοημένοι ξεσπάσαμε σε έντονα χειροκροτήματα!

Το σύμπαν μας ταλαιπωρούσε και μας ταλαιπωρεί ακόμα.. Εμείς όμως σε πείσμα, θα βρίσκουμε πάντα διεξόδους.. γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή! Αυτό που δεν θα συγχωρήσω στην εκάστοτε κυβέρνηση, ότι μας έκανε να χάσουμε ακόμα και τα αυτονόητα.. Γι'αυτό δεν το δέχομαι και δεν υποκύπτω.. θα παλεύω όσο μπορώ και όταν δεν θα μπορώ..θα βρίσκω τρόπους για εφοδιασμό! 






Ένα από τα καλύτερα καλοκαίρια της ζωής μου τελειώνει σε λίγες εβδομάδες και είμαι τρομερά ευγνώμων που γέμισα τις αποσκευές μου με όμορφες αναμνήσεις.. 


Στα καλύτερα που έρχονται.. 

















Keep a 5 year journal: Αύγουστος 2016




1. Ένα Καλοκαίρι

Το φετινό..ασυζητητί! Μετά από πολλά δύσκολα καλοκαίρια που ζήσαμε στιγμές στενάχωρες σε νοσοκομεία, φέτος ηρεμήσαμε από αυτά (γιατί υπάρχουν ακόμα και τα επαγγελματοοικονομικά). Με λιγότερο άγχος, μπόλικη δόση χιούμορ και τρέλας το βγάζουμε αυτό το καλοκαίρι πιο όμορφα!


2. Μια εκδρομή

Ανάμνηση από ημερήσια εκδρομή στην Ύδρα, όταν ήμουν στο γυμνάσιο. Πόσο θετική εντύπωση μου είχε κάνει που στο νησί δεν υπήρχαν αυτοκίνητα! Ήταν μια υπέροχη ημέρα.


3. Ένα νησί

Για να πρωτοτυπήσω δεν θα πω την Ζάκυνθο, αλλά ένα που θα ήθελα πολύ να πάω. Στους Παξούς, όσες εικόνες έχω δει με μαγεύουν. Είμαι παιδί του Ιονίου τι να κάνουμε!


4. Μια απόφαση

Να ολοκληρώσω την πρώτη μου συλλογή διηγημάτων. Κάτι που έγινε και μένει ακόμα να τελειοποιηθεί η μορφή και να ακολουθηθεί η μετέπειτα διαδικασία.. όντας προετοιμασμένη και για αρνητική εξέλιξη!


5. Ένα απόγευμα

Το απόγευμα είναι η λατρεμένη μου ώρα κατά την διάρκεια μιας ημέρας. Δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα. Θα γράψω για την πρώτη εικόνα που μου ήρθε στο μυαλό, στο πρώτο μου ταξίδι στην Πάρο. Μέναμε κοντά στις Κολυμπήθρες και τα δωμάτια εκεί ήταν ψηλά σε λόφο. Κλασικά είχα βρει το "μέρος" μου, ένα πεζουλάκι με φοβερή θέα όπου πήγαινα αργά το απόγευμα πριν βγούμε βόλτα, άκουγα μουσική κι έκανα τις εφηβικές μου-τότε-σκέψεις. 


6. Ένα Σάββατο

Πριν από κάποια χρόνια το Σάββατο ήταν η δεύτερη αγαπημένη μου μέρα, μετά την Παρασκευή. Τα περνούσαμε στο σπίτι του Κ., όλη μέρα αγκαλιά ή βόλτες έξω. Μετά συνέβησαν κάποιες οικογενειακές αναποδιές και τα χάσαμε, δεν είχαμε πια τον χώρο μας. Και ξαφνικά κανένα Σάββατο από τότε δεν είναι το ίδιο καλό.. μέχρι να αποκτήσουμε πάλι τον δικό μας χώρο και χρόνο.. Θα ξεχωρίσω ένα Σάββατο που συνειδητοποίησα ότι με αυτόν τον άνθρωπο θέλω να ζήσω τα πάντα κι ότι μόνο εκείνον θέλω για πατέρα του παιδιού μου. (μόλις το έγραψα αυτό με πήρε τηλέφωνο..τυχαίο;;)


7. Μια Κυριακή

Κυριακή του Πάσχα φέτος στο Σούνιο, μια όμορφη μέρα με αγαπημένους ανθρώπους.


8. Ένα βιβλίο

Το Πριν Έρθεις Εσύ, καταπληκτικό βιβλίο για το οποίο έγραψα άρθρο στο MaKaZine! Καμία σχέση με την ταινία που ακολούθησε, η οποία παραλείπει σημαντικά γεγονότα..


9. Ένα τραγούδι


Ένα τραγούδι που μας εκφράζει, μιας και είμαστε absolute beginners..δεν φοβόμαστε τις αλλαγές, τα νέα ξεκινήματα, να δοκιμαζόμαστε!



As long as we're together
The rest can go to hell
I absolutely love you
But we're absolute beginners
With eyes completely open
But nervous all the same



10. Μία ταινία

Από τις πιο ωραίες φευγάτες..το The Fountain.


11. Μία εικόνα





μόλις την βλέπω ηρεμώ! κυκλοφορεί ελεύθερα στο διαδίκτυο
για να μας αναστατώνει! 





Καλό δεκαπενταύγουστο, να γεμίσετε ήλιο και ζεστασιά και να σκορπίζετε απλόχερα την λάμψη του!




*Ευχαριστούμε την Μαρία με την υπέροχη λίστα της!!