Keep a 5 year journal December '16



Κλείνω ένα χρόνο στο Keep a 5 year journal και συνεχίζουμε δυναμικά! Μία ιδέα που προήλθε από το εξωτερικό, την συναντήσαμε εδώ και αργότερα κάποιες bloggers ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε δικές μας λίστες διαθέσιμες προς όλους. Για τον Δεκέμβρη θα ακολουθήσω την ωραιότατη γιορτινή λίστα της Μαρίας.


1.Μια χειμερινή μελωδία: Το άκουσα τυχαία σε ένα χριστουγεννιάτικο άλμπουμ την ώρα που στολίζαμε. Ήταν μία άσχημη μέρα για μένα η προηγούμενη, ξύπνησα κακόκεφη και απογοητευμένη με τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα που λαμβάνω από αιτήσεις για δουλειά. Κι έτσι νομίζω πως λειτούργησε στην ψυχή μου σαν κάθαρση.  James Last - Ave Verum Corpus 

2.Όταν βρέχει.. προτιμώ να είμαι κάτω από το πάπλωμα και να ακούω τον ήχο της βροχής!

3. Καμία διαθέσιμη συμβουλή..

4. Μια καλή ιδέα: Να πάμε στο Christmas Factory, όπως κάνουμε σαν παιδάκια κι εμείς κάθε χρόνο, να ξεχαστούμε..να γελάσουμε! Θα γκρινιάξω λίγο για το κόστος που θα έπρεπε να είναι πιο χαμηλό τόσο στην είσοδο όσο και στα παιχνίδια τα οποία έχουν μικρή διάρκεια.. Κατά τα άλλα είναι μια όμορφη ατμόσφαιρα για μικρή απόδραση-εκτόνωση!



5. Στολίζοντας για τα Χριστούγεννα μια μέρα βροχερή!

6. Μιας και η ημερομηνία πέφτει στην γιορτή της μανούλας.. Θα της αφιερώσω την πρώτη αναφορά στο Σχέσεις Ζωής. Είναι η πρώτη σχέση ζωής όλων μας.. Κάποιοι είμαστε τυχεροί και έχουμε Μητέρες ηρωίδες δίπλα μας, κάποιοι όμως όχι.. Γι'αυτό μπορούμε να δίνουμε εμείς την τρυφερότητα που τους λείπει. (αν και το κενό δεν καλύπτεται) Η οικογένεια μας παίζει βασικό ρόλο κι όταν είμαστε ενωμένοι στα δύσκολα είμαστε αήττητοι. 



7. Κάτι που αγαπώ: Να αγαπώ.



*Stay Strong *Believe in yourself * Laugh*


Καλή συνέχεια beautiful people!!











Απολογισμός



Απολογισμός

Αναρωτιέμαι πως θα είναι ο κόσμος σε 100 χρόνια από σήμερα.

Τι αξίες θα κουβαλάνε τότε οι άνθρωποι;
Θα υπάρχει ειρήνη;
Θα υπάρχει δικαιοσύνη;

Θα μεγαλώνει με ανθρωπιά γύρω του ένα παιδί;
Οι μέρες θα κυλούν σαν αστραπή, όπως και τώρα;
Θα χάνεσαι στην υπερβολή των καιρών;

Και κάπου εκεί στο βάθος θα ακούγεται ποδοβολητό 
από χαρούμενα παιδιά που παίζουν στις αλάνες
κι όχι από τρομοκράτες.

Και κάπου εκεί στο απόβροχο,
ένα ζευγάρι ηλικιωμένων θα κάνει τον απολογισμό του.

Πως έζησαν γεμάτοι
 σε έναν κόσμο που δεν σκότωνε τα όνειρά τους.




*****

Η συμμετοχή μου στο Παίζοντας με τις Λέξεις #10!
Ευχαριστώ την Μαρία για την ζεστή της φιλοξενία και όσους το επιλέξατε!
Εδώ μπορείτε να δείτε τα αποκαλυπτήρια, 
ποιοι κρύβονταν πίσω από τις 22 συμμετοχές!!

Και εις άλλα με δημιουργία!!





Keep a 5 year journal November '16


Λίγο πριν αποχαιρετήσουμε τον τελευταίο μήνα του φθινοπώρου, που μας αφήνει με πολλές ισχυρές καταιγίδες και δυστυχώς με θύματα και καταστροφές, θα κάνω μια μικρή ανασκόπηση μέσω του Keep a 5 year Journal.. 




1. Πρώτη σκέψη του μήνα

Αυτός ο μήνας θα είναι καλύτερος, θα ανέβω ψυχολογικά!!   (τελικά ήταν ασανσέρ η φάση..)


2. Πλάνο για τον μήνα

Αιτήσεις για δουλειά.  (πααάρα πολλές αιτήσεις σε προκηρύξεις και αποστολή βιογραφικών)


11. Κάτι που με συγκλόνισε

Κάθε μέρα με συγκλονίζουν πολλά. Το ότι ζούμε στο 2016 και υπάρχουν ακόμα πρόσφυγες πολέμου.


17. Ελάττωμά μου που δυσκολεύομαι να διαχειριστώ

Το γεγονός ότι πολλές φορές δεν αφήνω τίποτα να πέσει κάτω. Το έχω μειώσει όπως και αρκετά ακόμα σπαστικά χαρακτηριστικά μου. Γιατί ενώ δεν το κάνω κακοπροαίρετα, μου γυρίζει πάντα μα πάντα boomerang.


19. Τι έπαψε να με ενδιαφέρει

Έπαψε να με ενδιαφέρει η γνώμη εκείνων που βιάζονται να με κρίνουν, χωρίς να με έχουν γνωρίσει και χωρίς να ενδιαφέρονται να δουν βαθύτερα τι έχω μέσα μου.


23. Διάβασα


Στο βιβλίο "Βιρτζίνια Γουλφ Ιδιοφυής και μόνη- ζωή σαν μυθιστόρημα" του Βέρνερ Βάλντμαν: ❝Δεν προβάρανε την εξέγερση, αλλά την αλλαγή. Άλλαζαν τα σπίτια, τα φύλα, οι ρόλοι. Μπορούσε κανείς να είναι και παιδιάστικος και γελοίος και σοβαρός μέχρι θανάτου και πολύ έξυπνος. Όλα επιτρέπονταν εκτός από τη βλακεία, την έλλειψη στιλ και το να κάνεις κάτι με μισή καρδιά.


24. Κάτι ιδιαίτερο που έζησα

Για την ακρίβεια μια μέρα μετά,την ημέρα της γιορτής μου καθώς επιστρέφαμε από το κέντρο με τον Κ. με το τρένο. Μέσα στο βαγόνι ήταν ένα αγοράκι γύρω στα έξι. Ιδιαίτερα ομιλητικό και επικοινωνιακό, γυρίζει κάποια στιγμή στην γιαγιά του δείχνοντάς της μία άδεια θέση και της λέει: Κοίτα γιαγιά! Αυτή η καρέκλα είναι μόνη της, δεν έχει φίλο! Ας πάω να κάτσω για να της κάνω παρέα!
Αυτά τα παιδιά στην σημερινή σκληρή εποχή συνήθως τα κοροϊδεύουν.. Συγκινήθηκα τόσο με την ευαίσθητη ψυχή του που ήθελα να πάω και να τον αγκαλιάσω! Τέτοιο παιδί θα ήθελα να μεγαλώσω.. όχι κυνικό και νταή!


28. Κάτι για το οποίο νιώθω περήφανη

Για την οικογένειά μου και για όλα όσα έχουμε καταφέρει με την αξία μας. Και που σε όλες τις τραγικές δυσκολίες ήμασταν ενωμένοι.


29. Τι θέλω να πω στον εαυτό μου ένα χρόνο μετά

Να συνεχίσει να κάνει κουράγιο και να έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση!!


30. Σχέδια για τα Χριστούγεννα

Τα τελευταία Χριστούγεννα τα περνούσαμε συνέχεια στην Αθήνα. Με ατελείωτες βόλτες πάντα. Αυτή τη φορά αποφασίσαμε και προγραμματίσαμε να κάνουμε ένα τριήμερο ταξίδι στην επαρχία. Σε μία πόλη που δεν έχω ξαναπάει και θα περάσουμε λίγες μέρες με μια ξεχωριστή ψυχή (και το έτερον της ήμισυ) που γνώρισα μέσα από το blogging πριν από περίπου τρία χρόνια και πέρυσι γνωριστήκαμε από κοντά. Σημασία έχουν οι άνθρωποι που θα περάσεις μαζί τους τις γιορτές και όχι τόσο τα μέρη που θα επισκεφθείτε. Θα γεμίσουμε μπαταρίες γιατί ζήσαμε ένα δύσκολο φθινόπωρο κι ελπίζω η επόμενη χρονιά να ξεκινήσει με καλύτερα αποτελέσματα μετά από τις προσπάθειες χρόνων που έχω κάνει.



****

Αυτόν τον Νοέμβρη είχαμε τα Τραγούδια Αναμνήσεων, Part A & Part B, κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τη "νέα μόδα του να είσαι κακός", το "Να είσαι τριαντάρης σήμερα", "επτά χρόνια", "αλλά τα βράδια..",  "λέξεις λίγες, σκέψεις πολλές" και την συμμετοχή μου στις 25 Λέξεις #10. Και συνεχίζουμε..! 


Οι ζωές όλων μας είναι απρόβλεπτες.. Δεν ξέρεις ποτέ τι θα σου συμβεί
την επόμενη ημέρα! Όσο κλισέ κι αν ακούγεται το να απολαμβάνεις την
κάθε σου στιγμή, είναι τόσο μα τόσο ουσιώδες και αληθινό!
Είναι στο χέρι μας τι θα αφήσουμε να ακουμπήσει τις ψυχές μας.
Υπάρχει απερίγραπτη βρωμιά γύρω μας.
Εμείς επιλέγουμε τι θα υπερισχύσει!
Στρέφω το βλέμμα μου σε ό,τι καλό έχει απομείνει σε αυτό τον κόσμο.

Καλώς να έρθει ο Δεκέμβριος..!







25 Λέξεις #10


Με αυτή την φωτογραφία, η Μαρία Νικολάου μας προέτρεψε  να γράψουμε ολιγόλεκτα 25 λέξεων! Μπορείτε να διαβάσετε εδώ όλες τις συμμετοχές. Το κείμενό μου βρισκόταν στο ν13 (για πολλούς γρουσούζικο, αλλά.. στο συγκεκριμένο project πήγε πολύ καλά!) Ευχαριστώ όλους για την βαθμολογία σας!! Να είμαστε δυνατοί να δημιουργούμε με κάθε τρόπο!



Δεν φοβόσουν το σκοτάδι, είπες.
Και έτρεξες στην άβυσσο του.
Κάτω απ'τα δέντρα ονειρεύτηκες
πως όταν ξυπνήσεις 
κανένα παιδί δεν θα φοβάται πια.






λέξεις λίγες,σκέψεις πολλές





Λέξεις λίγες σκέψεις πολλές.
Όσα δεν ειπώθηκαν
όσα δεν συνέβησαν
έγιναν τιμωροί
ενός τετραδίου..



Όλοι παλεύουμε με κάτι.
Ποτέ μην υποτιμάς την ζωή κάποιου
επειδή βλέπεις μόνο όσα θέλεις να δεις.
Αντέχεις να τα δεις όλα;



Για όλα αυτά που αποκτήσαμε
με άπειρες θυσίες
και δεν μας χαρίστηκαν.
Είμαι περήφανη.
Για το ότι δεν στέρησα σε κανέναν τίποτα
κι ας στερήθηκα εγώ σιωπηλά.



Μέσα σε ατελείωτα δευτερόλεπτα σιωπής
αγάπησα την φωνή
της ψυχής σου.



Όπως τα προϊόντα που νομίζουμε
ότι τελείωσαν κι όμως
βγάζουν λίγο ακόμα, λίγο ακόμα..
Έτσι και οι αντοχές μας!


©Κατερίνα Βερίγκα



(επιτρέπεται η αντιγραφή κειμένων, υποχρεωτική η αναφορά στην πηγή και στον ιδιοκτήτη)