Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2016

Καλοπιάνοντας τα 31..

Εικόνα
Προ ημερών σαν παιδί του Αυγούστου υποδέχτηκα τα 31.. τα οποία δεν με βρήκαν και στις καλύτερες ημέρες! Σημασία έχει ότι με βρήκαν ζωντανή να παλεύω όσο καλύτερα μπορώ κι όλα τα υπόλοιπα ξεπερνιούνται. Όπως λέω με το αγαπημένο μου συνεταιράκι, αυτό το γκαντεμοσύννεφο έχει κάτσει από πάνω μας.. Φύσα φύσα θα φύγει κάποια στιγμή! 
Μία εβδομάδα νωρίτερα ήταν να κάνω την είσοδό μου στον κόσμο(και όχι στις 28) αλλά την παίδεψα την μανούλα μου και δεν βγήκα λιονταρίνα, μοναχά τον ωροσκόπο πήρα. Τι σχέση έχουν τα ζώδια; Κουβέντα να γίνεται! Ένα όμως zodiac bullying το έχω υποστεί γιατί είναι να μη σου βγει το όνομα, κι όσοι ανήκουμε στον αστερισμό του παρθένου βιώνουμε έναν ρατσισμό γερό! Σε σημείο που να σου βάζουν τοίχο (οι γυναίκες πάντα). Κλασική ατάκα όταν με γνωρίζουν καλύτερα "δεν θυμίζεις και πολύ παρθένο πάντως". Αυτό που κολλάμε σε 1-2 αρνητικά χαρακτηριστικά και δεν θέλουμε να γνωρίσουμε ό,τι καλό έχει μέσα του ο άλλος ποτέ δεν το κατάλαβα.

Το τέλος του καλοκαιριού είναι πά…

Μικροί δραπέτες του χρόνου

Εικόνα
Μικροί δραπέτες του χρόνου, ταξιδεύουμε χωρίς να μας νοιάζει που θα φτάσουμε. Δεν ρωτάμε πια,  μας αρκεί που είμαστε μαζί.

Κατερίνα Βερίγκα©




❝Είπανε δεν είναι λάθος
τη ζωή να ζεις με πάθος
και γι' αυτό σωθήκανε❞








Keep a 5 year journal: August 2016 part 2

Εικόνα
Και συνεχίζουμε ακάθεκτοι το αγαπημένο μας project..






12. Ένα λουλούδι 


Αυτό το υπέροχο λουλούδι που ξεφυτρώνει παντού όχι μόνο στην Πάρο αλλά σε πολλά μέρη της Ελλάδας μας.






13. Ένα φαγητό
Το τελευταίο πρωινό στο ξενοδοχείο..











14. Ένα ποτό

Υπάρχει κάτι πιο δροσιστικό από την γρανίτα φράουλα στην θάλασσα;;












15. Μια γιορτή


Πάρος: ένα απρόσμενο ταξίδι

Εικόνα
Μετά την Ζάκυνθο, ευχαριστημένη που κατάφερα έστω και πέντε μέρες να πάω κάπου, άρχισα να συνηθίζω στην ιδέα της άδειας Αθήνας όταν ήρθε η έκπληξη-δώρο από τον Κ. με προορισμό το αγαπημένο του νησί, την Πάρο! Για έκτη μου φορά και κοινή μας τρίτη, πήγαμε στο νησί που δεν βαριέσαι ποτέ.. Tρεις μέρες και κάτι που τις ένιωσα σαν διπλάσιες, τόσο γεμάτες ήταν. 


Προλάβαμε και φύγαμε μία μέρα πριν χαλάσει ο καιρός και βγει απαγορευτικό.. Για δυο μέρες κολυμπήσαμε σε γαλήνια νερά. Τα βράδια ξεπαγιάζαμε, χειμωνιάτικες νύχτες μέσα στον Αύγουστο..μια ακόμα εμπειρία! Τα κύματα δεν μας επέτρεψαν να πάμε στην αγαπημένη μας παραλία το Μοναστήρι, μιας και μπορούσαμε να πάμε μόνο με καραβάκι λόγω έλλειψης αυτοκινήτου. Έτσι όμως γνωρίσαμε μία νέα παραλία που είχα την τύχη στο τελειώμά της να την χαρούμε σχεδόν σαν ιδιωτική! Την μικρή Σάντα Μαρία. Και βεβαίως την Χρυσή Ακτή, που είναι όντως χρυσή αν αποκαλύψω το κόστος για τις ξαπλώστρες. Αλλά καλύτερα να μην γκρινιάξω τώρα για το πως καταντήσαμε, να θέλ…

Keep a 5 year journal: Αύγουστος 2016

Εικόνα
1. Ένα Καλοκαίρι
Το φετινό..ασυζητητί! Μετά από πολλά δύσκολα καλοκαίρια που ζήσαμε στιγμές στενάχωρες σε νοσοκομεία, φέτος ηρεμήσαμε από αυτά (γιατί υπάρχουν ακόμα και τα επαγγελματοοικονομικά). Με λιγότερο άγχος, μπόλικη δόση χιούμορ και τρέλας το βγάζουμε αυτό το καλοκαίρι πιο όμορφα!

2. Μια εκδρομή
Ανάμνηση από ημερήσια εκδρομή στην Ύδρα, όταν ήμουν στο γυμνάσιο. Πόσο θετική εντύπωση μου είχε κάνει που στο νησί δεν υπήρχαν αυτοκίνητα! Ήταν μια υπέροχη ημέρα.

3. Ένα νησί
Για να πρωτοτυπήσω δεν θα πω την Ζάκυνθο, αλλά ένα που θα ήθελα πολύ να πάω. Στους Παξούς, όσες εικόνες έχω δει με μαγεύουν. Είμαι παιδί του Ιονίου τι να κάνουμε!


4. Μια απόφαση
Να ολοκληρώσω την πρώτη μου συλλογή διηγημάτων. Κάτι που έγινε και μένει ακόμα να τελειοποιηθεί η μορφή και να ακολουθηθεί η μετέπειτα διαδικασία.. όντας προετοιμασμένη και για αρνητική εξέλιξη!


5. Ένα απόγευμα
Το απόγευμα είναι η λατρεμένη μου ώρα κατά την διάρκεια μιας ημέρας. Δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα. Θα γράψω για την πρώτη εικόνα που μου ήρθ…

Take a walk with me August 16

Εικόνα
Ένα Σάββατο πρωί ξεκινήσαμε την βόλτα μας στο αγαπημένο κέντρο
για να μυήσουμε δύο μικρές ψυχούλες που πλέον ζουν στο εξωτερικό,
στις ομορφιές της Αθήνας μας.

Ανεβήκαμε από το Μοναστηράκι στα Αναφιώτικα και από εκεί περπατήσαμε μέχρι
την Πλάκα. Αφού κάναμε στάση για να αγοράσουν χειροποίητα σανδάλια,
για να δουν το σπίτι που γυρίστηκε η ταινία Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα,
συνεχίσαμε για το Μουσείο της Ακρόπολης.
Ο κόσμος πολύς περίμενε ουρά για τον έλεγχο της εισόδου και τα εισιτήρια.
Σημαντική πληροφορία, οι άνεργοι έχουν ελεύθερη είσοδο καθώς και 
τα παιδιά με καταγωγή από την Ελλάδα.
Στα αρχαία που βρίσκονται στην είσοδο ρίχνουν νομίσματα
κάνοντας ευχή σαν άλλη.. fontana di trevi!

Ανεβαίνοντας την Αρεοπαγίτου, συνήθως κάνω μια στάση στον λόφο Φιλοπάππου,
με τέτοια ζέστη όμως ήταν ανέφικτο κι έτσι συνεχίσαμε για το Θησείο.
Αφού τους έδειξα τον παγκοσμίου φήμης θερινό κινηματογράφο προχωρήσαμε για 
φαγητό στο Μοναστηράκι, βόλτα στα μαγαζιά και επιστροφή με το μετρό για το σπίτι!













Ύμνος εις την Αθή…

Αναγνώστες

Google+ Society