Επτά χρόνια




Επτά χρόνια έχεις φύγει
και μου άφησες το όνομά σου.
Μιλάμε συχνά στον ύπνο μου
και όταν σε βλέπω χαμογελαστή
εύχομαι να έχεις μια καλύτερη ζωή
τώρα εκεί που ταξιδεύει η ψυχή σου.

Δεν κολύμπησες ποτέ στην θάλασσα,
ήθελες μόνο να πατάς γερά στην γη.
Μας χώριζαν χρόνια πολλά μα
 πάντα βρίσκαμε τρόπο να επικοινωνούμε
όταν μου κρατούσες σφιχτά το χέρι
και κούρνιαζα στην αγκαλιά σου.

Δεν σε έβλεπα συχνά 
κι όποτε σε έπαιρνα τηλέφωνο
η χαρά σου ήταν απερίγραπτη.
Σε θέλαμε κοντά μας
να ζήσεις μια πιο ήρεμη ζωή
μα δεν μπόρεσες να αφήσεις
τον τόπο σου.

Δεν πρόλαβα να σε αποχαιρετήσω.
Ξέρω ότι δεν θα μου κράταγες ποτέ κακία
και ότι πάντα με καμάρωνες
όπως κι εγώ για την δύναμή σου.
Μου λείπεις και πάντα θα μου λείπεις.

Σήμερα άνοιξα τα παντζούρια και βρήκα 
μια μικρή πεταλούδα.
Της χαμογέλασα και της ψιθύρισα 

Σ'αγαπώ γιαγιά μου.
Όπου κι αν είσαι να χαμογελάς
και να είσαι το ίδιο δυνατή!



Σχόλια

  1. Με συγκινησες πολύ. 15 χρονια πέρασαν απο την θεία μου αλλα ακόμα την ψαχνω παντού.
    Μου λείπει σε καθε εκφανση της ζωης μου...και στα καλά και στα ασχημα...
    Υπάρχουν όμως μεσα μας... οσο τους σκεφτόμαστε υπάρχουν μέσα μας. Δεν είναι αρκετό το ξέρω αλλά είναι τουλάχιστον μια παρηγοριά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ήξερες τι μου έκανες τώρα!
    Σου γράφω και κλαίω, γιατί εμένα έχει περάσει μόνο
    ένας χρόνος, αλλά νιώθω την κάθε λέξη που λες.
    Πονάω αφόρητα, γιατί για μένα ήταν εκείνη η μάνα μου
    και νιώθω ότι έχασα τον κόσμο μου.
    Αχ βρε Κατερινάκι, με έλιωσες λέμε! Πολύ όμορφο και είμαι
    σίγουρη ότι μας βλέπουν από εκεί ψήλά και είναι πάντα
    κοντά μας. Οι άνθρωποι που μας αγαπάνε και αγαπάμε, δε φεύγουν
    ποτέ από μέσα μας!
    Φιλάκια πολλά ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ματίνα μου, αν σε μεγάλωσε καταλαβαίνω πως θα είναι..
      Η άλλη μου γιαγιά που ήρθε να μείνει μαζί μας όταν γεννήθηκα, όταν έφυγε απότομα στα 71 της, ενώ ήταν γερή (την πρόδοσε η καρδιά της..) και με μαύρα ακόμα μαλλιά.. μου πήρε πολλά χρόνια να το διαχειριστώ. Ήμουν 1η γυμνασίου καταλαβαίνεις. Την συνονόματη γιαγιά μου την περιμέναμε, ήμουν και σε ηλικία πια που να μπορώ να το αντιμετωπίσω.. Παρ'όλα αυτά με έτρωγαν πάντα τα "αν".. Θα είχε ζήσει καλύτερα αν έφευγε από ένα περιβάλλον στενάχωρο. Ήθελα τα τελευταία της χρόνια να παίρνει μόνο αγάπη. Ελπίζω όπου έχει πάει η ψυχή τους να είναι καλύτερα από εδώ..αυτό μόνο! Πολλά φιλιά κοπέλα μου!!

      Διαγραφή
  3. Για χρόνια μετά τον θάνατο της δικής μου γιαγιάς ένιωθα πως ήταν πλάι μου. Ένα συναίσθημα αλλόκοτο. Δεν ένιωθα πως την έχασα.
    Είμαστε τυχερές που είχαμε τέτοιες γιαγιάδες.
    Να ζήσουμε να τις θυμόμαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αληθινή ανιδιοτελής αγάπη είναι αθάνατη Μαρία μου..

      Διαγραφή
  4. Κατερίνα, προσπαθώντας να κυβερνήσω τον κόμπο στο λαιμό μου θέλω να σταθώ με υπόκλιση στη μνήμη της αλλά και στα δικά σου αισθήματα. Να την θυμάσαι πάντα καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου ιπποτικός, σέβεσαι το κάθετι. Σ'ευχαριστούμε για την παρουσία σου και προσωπικά εγώ σ'ευχαριστώ για τα ανθρώπινα σχόλιά σου!

      Διαγραφή
  5. Οι γιαγιάδες μας που τρελαίνονταν από χαρά με ένα μόνο τηλεφώνημά μας.
    Σε κάθε καινούριο βήμα, σε κάθε ανακάλυψη, μου λείπουν οι άνθρωποι που έχω χάσει... δεν μπορώ να τα μοιραστώ μαζί τους...
    ❤❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ ναι Αλεξάνδρα μου.. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον ενθουσιασμό της, ακόμα και όταν ήταν ταλαιπωρημένη! Ή κάθε φορά που μέναμε μαζί της, ήταν ικανή να φέρει τον κόσμο ανάποδα για να μας ικανοποιήσει ενώ εμείς..δεν της ζητούσαμε τίποτα! Και γι'αυτό μας καμάρωνε νομίζω. Αυτό που δεν μπορείς να μοιραστείς.. πόσο πονάει! Ή για οτιδήποτε γίνεται κοσμοιστορικό, να αναρωτιέσαι πως εκείνοι θα αντιδρούσαν! ❤

      Διαγραφή
  6. Οι άνθρωποι που φεύγουν αφήνουν ένα κενό πίσω τους... Μικρό.... μεγάλο... δεν έχει σημασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι Ελένη μου και δεν έχει σημασία αν ήταν μεγάλοι σε ηλικία όταν έφυγαν..

      Διαγραφή
  7. Ποτε δεν ξεχναμε οσους αγαπαμε...κλαιω ρε κατερινακι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλημερα Κατερίνα μου, με "σακάτεψες"
    έχει 1 μιση χρόνο περίπου που έχασα τη γιαγια μου στα 72 της
    και ακομη να το πιστέψω.
    Μου λείπει τοσο και σε καταλαβαίνω κορίτσι μου.
    Φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριάδνη μου σε νιώθω απόλυτα, η άλλη μου γιαγιά έφυγε ξαφνικά στα 71 και μεγάλωσα μαζί της.. Και 1,5 χρόνος είναι ακόμα νωπό. Να την θυμάστε πάντα με αγάπη..

      Διαγραφή
  9. Με τη μνήμη οδηγό στα μονοπάτια
    σκαρφαλώνεις των αγαπημένων!!
    Αχ Κατερινάκι....

    φιλάκι πολύ γλυκό ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ συγκινήθηκα... (Και αναπόφευκτα, έφερα κι εγώ στο νου μου τη δική μου γιαγιά.)
    Να ζήσουμε να θυμόμαστε με αγάπη τα πρόσωπα που έχουμε χάσει! Είναι πάντα κοντά μας, γιατί ζουν μέσα από εμάς.
    Φιλιά συγκινημένα. ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Να είσαι γερή να την θυμάσαι Κατερίνα μου. Οι άνθρωποι μας όσο τους κρατάμε στην καρδιά μας δεν χάνονται. Είναι εκεί ψηλά και μας προσέχουν και μας καμαρώνουν.
    Σε φιλώ.
    ΥΓ: Ακόμα χρωστάω τα τραγούδια, θα προσπαθήσω την Παρασκευή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρινάκι δεν χρωστάς τίποτα, οι προσκλήσεις είναι ανοιχτές!! :) :)

      Διαγραφή
  12. Ουφ, συγκινήθηκα... Όλοι έχουμε βιώσει την απώλεια
    και η αλήθεια είναι ότι οι γιαγιάδες και οι παππούδες,
    μας έχουν πιο πολύ ανάγκη από όσο εμείς (ως εγγόνια εννοώ..)
    και περιμένουν με λαχτάρα ένα τηλεφώνημα και μια αγκαλιά..
    μόνο που τα εγγόνια πολλές φορές (και ειδικά στην νιότη..)
    έχουν άλλες προτεραιότητες.. :( Κάνω κι εγώ τέτοιους συσχετισμούς
    με πεταλούδες κλπ.. Που ξέρεις; Πολλά φιλιά Κατερίνα, πάντα να είναι
    στην καρδιά σου η γιαγιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..

Newsletter Εγγραφή