Να είσαι τριαντάρης σήμερα..

By Katerina Verigka - Νοεμβρίου 21, 2016






Να είσαι τριαντάρης, με τα βάρη ενός σαραντάρη και τις απολαβές ενός εικοσάρη..πως σου φαίνεται; Εύκολο;

Να είσαι τριαντάρης, στην πιο δημιουργική δεκαετία και να έρχεσαι αντιμέτωπος από πολύ νωρίτερα (από την προηγούμενη δεκαετία) με πολύ σοβαρά προβλήματα που καθυστερούν και τους πιο απλούς σου στόχους και όνειρα. 

http://blog.spoongraphics.co.uk/
Οι σημερινοί τριαντάρηδες, όσοι γεννηθήκαμε στα μέσα της δεκαετίας του 1980, διαβάζω σε άρθρα πως είμαστε η πιο ισορροπημένη και αυθεντική γενιά (παρά ταύτα, σε μία εντελώς ανισόρροπη εποχή). Διότι προλάβαμε και ζήσαμε μια ανέμελη εποχή (γενικό αυτό, για αρκετούς δεν ήταν), πριν εισχωρήσει η τεχνολογία και πριν αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση του σκασίματος της φούσκας. Από την άλλη λέει ζήσαμε στο άγχος, με τα "πρόσεχε" και τα "μη", καθώς και με λιγότερη ενημέρωση γύρω από βασικά θέματα πρόληψης, προφύλαξης κ.α.

Να είμαστε περικυκλωμένοι από γενιές οι οποίες δεν φτάνει που μας έφτασαν εδώ που είμαστε σήμερα, συνεχίζουν τα τραγικά λάθη κάθε μέρα, κάθε ώρα και λεπτό. Και στο τέλος λένε "εσείς είστε η χαμένη γενιά", ή "ό,τι κάνουν οι επόμενες..". Να παρακολουθείς διαρκώς λάθος ανθρώπους σε λάθος θέσεις.. Κι όλοι εμείς που έχουμε πάθος να εργαστούμε, να καταλήγουμε (στην καλύτερη των περιπτώσεων για να φύγει η..ρετσινιά της ανεργίας) σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου, εξευτελιστικές. 

Μη μασάτε όταν μας αποκαλούν χαμένη γενιά, θυμηθείτε το παιδικό και σοφό παιχνίδι.. "καθρεφτάκι"! Όσα άδικα πιστεύουν οι άλλοι για εμάς, είναι καθρέφτης της δικής τους κοσμοθεωρίας και στάσης ζωής. Εμείς γιατί να τον φορέσουμε με το ζόρι;





  • Share:

You Might Also Like

16 σχόλια

  1. Δύσκολες εποχές για τους νέους!!!!
    Αλλά προσδοκώ απ' το λαό τα σχέδιά τους
    να τα ανατρέψει!!!

    Καλημέρα Κατερινάκι μου ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα Ελένη μου ως λαό δεν ξέρω ποιους πρέπει να έχουμε στο νου μας, ποιοι συγκαταλέγονται. Γιατί όπως έδειξε η πρόσφατη ιστορία της κρίσης, οι εργοδότες πάτησαν πάνω στις επιλογές των κυβερνήσεων για να ρίξουν τους εργαζόμενους πιο χαμηλά.
      Οπότε τι να προσδοκώ από τέτοιο λαό;

      Καλημέρα καλή εβδομάδα!! (♥‿♥)

      Διαγραφή
  2. Μια γενιά με κομμένα τα φτερά... Όμως, μαζί, θα πετάξουμε! Και με το ζόρι θα αλλάξουμε τον κόσμο!!!
    ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να εισαι στην πιο παραγωγικη σου ηλικια, να θες να δημιουργησεις και να εισαι με δεμενα χερια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς Χριστίνα μου..
      Και να παλεύεις με την αξία σου και όλες οι πόρτες να είναι κλειστές!

      Διαγραφή
  4. Έζησα τα παιδικά-εφηβικά μου χρόνια στις δεκαετίες 80-90 και δεν το αλλάζω με τίποτα!
    Ζούσαμε ουσιαστικά και όχι μέσω μίας οθόνης ή ενός κινητού.
    Βλέπω τη διαφορά της γενιάς μας γύρω μου και ως απλός παρατηρητής, αλλά και ως μαμά κυρίως
    και δε σου κρύβω, ότι σε αυτές τις εποχές, κυριαρχεί η ανησυχία για το μέλλον των παιδιών!
    Στο θέμα δουλειάς, χίλια δίκια. Πόσοι και πόσοι νέοι άνθρωποι, με τόσα προσόντα και δε μπορούν να τα αναπτύξουν και να μπορέσουν να δημιουργήσουν! Ελπίζω, ότι με τον καιρό θα φτιάξει η κατάσταση Κατερίνα μου, τι να πω!
    Σωστότατη σε βρίσκω στις τοποθετήσεις σου!
    Φιλιά πολλά και δεν το βάζουμε κάτω ποτέ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σήμερα κι αν επικρατεί ανησυχία από τους γονείς έτσι όπως έχουν ξεφύγει τα πράγματα..! Αν και παρατηρώ ότι τα σημερινά παιδιά είναι πιο..ψημένα στην ζωή, όμως κι εκεί θέλει προσοχή να μη χάνουν τόσο νωρίς την παιδική τους ηλικία.

      Διαγραφή
  5. Εγώ πάντως λατρεύω την εποχή μας. Όχι τόσο για τα καλά της (είναι λίγα άλλωστε), αλλά για την διάφανειά της. Οι άνθρωποι έχουν ξεγυμνωθεί. Πιο άγρια τα πράγματα, αλλά πιο ενδιαφέρον. Μοιάζει λίγο οξύμωρο, αλλά αν το καλοσκεφτείς ζούμε σε μια εποχή που χορτάσαμε τις φανφάρες και πλέον δεν καταπίνονται. Χάσαμε την αθωότητά μας ή και την αφέλεια, αλλά κερδίζουμε την αλήθεια.
    Όσον αφορά την δουλειά η κατάσταση είναι τραγική. Καλό θα ήταν να μην περιμένουμε και πολλά. Μην προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μέσω αυτής γιατί η εποχή των φιλοδοξιών πέρασε ανεπιστρεπτί. Θαρρώ πως μπαίνουμε περισσότερο σε μια λωρίδα παραγωγής και όχι σε εξατομίκευση. Οπότε σχεδόν αδιέξοδο.
    Πρέπει να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, να προσανατολιστούμε αλλού, γιατί οι εποχές αλλάξαν.
    Καλό βράδυ Κατερίνα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ αρκετά με την οπτική σου και έχω δοκιμάσει κατά καιρούς εναλλακτικές, δεν μένω ποτέ στάσιμη στον προσανατολισμό μου ή κολλημένη σε παλιές θέσεις.
      Και φυσικά δεν υποστηρίζω την εξατομίκευση! :)
      Δεν πιστεύω όμως ότι υπάρχει διαφάνεια ούτε αξιοκρατία ούτε δικαιοσύνη.
      Ακόμα εκκρεμούν πολλά και επικρατεί το χάος.

      Διαγραφή
  6. Τυχαία άκουσα στη δουλειά το αφεντικό να λέει σε υπάλληλό του: " 600 ευρώ και τα κάνεις όλα μόνος σου ή 400 ευρώ και κρατάς τον βοηθό." Μιλάμε για έναν άνθρωπο 35 ετών με ένα παιδί και του βάζεις διλήμματα του τύπου "ή δούλευε όλη μέρα για 600 ευρώ ή μη μιλάς".
    Δεν τα καταλαβαίνω αυτά τα "εσείς είστε η χαμένη γενιά". Καμία γενιά δεν είναι χαμένη... Καλώς ή κακώς όλοι την "πληρώνουμε" σ' αυτή την εποχή. Άλλοι θα παίρνουν περισσότερα, άλλοι λιγότερα. Άλλοι θα έχουν δουλειά, άλλοι δυστυχως θα βρίσκονται σε συνεχές ψάξιμο.
    Πληρώνουμε τα λάθη των προγώνων μας, μα αν αυτά τα λάθη τα επαναλαμβάνουμε κι εμείς, από που να έρθει η ελπίδα... που έλεγε και ο κος Τσίπρας...;
    Καλημέρα! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιώτα μου ελπίζω οι εικοσάρηδες να μην βιώσετε όλα αυτά που βιώνουμε εμείς, πραγματικά στο λέω! Είναι εντελώς διαφορετικό να είσαι φοιτητής και να έχεις μια δουλειά που δεν σε ικανοποιεί, από το να είσαι άνω των 30 με πολλές υποχρεώσεις, στόχους, όνειρα.. Και να θέλεις να ζήσεις αξιοπρεπώς!
      Αυτό που μου ανέφερες πλέον το έχουν βιώσει σχεδόν σε κάθε σπίτι.. όπου κάποιος υποκύπτει σε εκβιασμούς για να μη μείνει άστεγος..
      Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πλήγμα της κρίσης, η έλλειψη ανθρωπιάς από άτομα που έχουν θέση..ισχύος.

      Διαγραφή
  7. Έφτασα 35 ...και είναι ακόμη πιο δύσκολα από τα 30 σε λίγο κανείς δεν θα με παίρνει στη δουλειά καθώς θα με θεωρούν μεγάλη, δεν έχω χρήματα για να κάνω κάτι δικό μου και κάθε ιδέα μου έχει ήδη δημιουργηθεί από κάποιον άλλο. Δεν είμαι αισιόδοξη αλλά έτσι γεννήθηκα...για θέματα μισθού ας μη τα συζητάμε παίρνω 450 ....200 από μια δουλειά που με χρωστάνε και 250 από το 4ωρο εργασίας...σκέφτομαι να κατέβω Αθήνα αλλά εκεί μπορεί να είναι χειρότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς όπως τα λες..
      Όταν παίρνουμε το πτυχίο δεν μας δίνει κανείς ευκαιρία γιατί δεν έχουμε εμπειρία. Όταν αποκτάμε με χίλια εμπόδια λίγη εμπειρία είμαστε αρκετά μεγάλοι και δεν μας επιλέγουν..
      Πρέπει να κρατηθούμε όρθιοι πάση θυσία.. Τα έλεγε σοφά η Κατερίνα Γώγου "στο μυαλό είναι ο στόχος".. Να μην υποκύψουμε και να καταστραφούμε ψυχολογικά.

      Διαγραφή
  8. Αχ μωρέ Κατερίνα μου, χίλια δίκια έχεις... Λύση δε βλέπω. Αυτό που βλέπω είναι ότι η γενιά μας (και όχι μόνο, ας μη μιλήσω για τις επόμενες) τρώει συνεχόμενα χαστούκια απανωτά και έχει μείνει σαν στήλη άλατος, καρφωμένη στη θέση της, ανήμπορη και ανίκανη να αντιδράσει.
    Κάθε μέρα μαθαίνω για γνωστούς που φεύγουν έξω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλα τα λες, το βρηκα σωστο και ας ειμαι 18
    τσεκαρε και το δικο μου blog :)
    https://belespot.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..