Αναρτήσεις


Ιστορίες καθημερινής εργασιακής τρέλας #1

Πριν από περίπου ένα μήνα, μία κυρία μπήκε στην υπηρεσία στην οποία εργάζομαι για λίγους μήνες, με περίοπτο ύφος εξερευνώντας τον χώρο.
Ο χώρος απασχόλησής μου είναι ένα Κέντρο Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων και όπως είναι λογικό η δουλειά μετά τις 12 μ.μ πέφτει μιας και είμαστε ενεργητικοί από τις 8 π.μ. Η συγκεκριμένη κυρία είναι συνταξιούχος γιατρός και ενδιαφερόταν να γίνει μέλος στο Κ.Α.Π.Η ερχόμενη κατά τη μία. Της έκανε φοβερή εντύπωση που ήταν άδειο και που είχα μείνει μόνη μου, παρά το γεγονός πως είναι γνωστό ότι οι ηλικιωμένοι τρώνε στις 12 το μεσημέρι ή παίρνουν τα εγγόνια από τα σχολεία..
Το ζητούμενο όμως που με απασχόλησε και πήρε άλλες διαστάσεις στο κεφάλι μου είναι η συνέχεια του διαλόγου μιας και εγώ παρέμεινα ψύχραιμη καθ'όλη τη διάρκεια της συνομιλίας μας παρά το υποτιμητικό της ύφος. 
- Πάντως κυρία Β., είστε αρκετά ευνοημένη σε σχέση με άλλους συναδέλφους σας. - Τι εννοείτε; της ρώτησα έκπληκτη μα χαμογελαστή. - Ότι δεν έχετε τόσο φόρτο εργασίας όσο άλλοι …

Take a walk with me: Ναύπλιο & Παλαιά Επίδαυρος

I'll be back..!

Ένα e-book μαγειρεμένο με αγάπη

Φωτο-στιγμές

Keep a 5 year journal May & June '17

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο..

Newsletter Εγγραφή